Beeldend
kunstenaar, dichter en fotograaf Gerard P. Fieret (Den Haag, 1924) werd in 2004
tachtig jaar. Voor het Fotomuseum Den Haag was dat een aanleiding om hem te eren
met een grote retrospectieve tentoonstelling van zijn fotowerken. Want ondanks
zijn niet aflatende productiviteit op het gebied van de tekenkunst en poëzie,
vormen de duizenden fotowerken die hij maakte tussen 1960 en 1980 de kroon op
zijn artistieke oeuvre. Het zal het eerste uitgebreide overzicht zijn van deze
Haagse kunstenaar.
Vlak voor en na de Tweede Wereldoorlog studeert Gerard Petrus Fieret aan de
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij bekwaamt zich in
tekenen, schilderen, grafische vormgeving en fotografie. Vanaf de late jaren
vijftig tot circa 1980 legt Fieret zich voornamelijk toe op fotografie, een
medium waarmee hij al zijn beeldende talenten kan etaleren. Hij produceert in
deze periode een niet aflatende, welhaast obsessieve stroom zwart-wit foto’s.
Hij fotografeert alles in zijn directe leefomgeving: zichzelf, meisjes,
kinderen, dieren en de straat. En vrouwen, veel vrouwen, die hij fotografeert
tijdens vluchtige persoonlijke ontmoetingen en dikwijls vastlegt in onbevangen,
intieme poses, waardoor de foto’s een licht voyeuristisch karakter krijgen.
De kracht en actualiteit van Fierets foto’s schuilt in de onconventionele
benadering van zijn onderwerpen en de nogal ongebruikelijke, bepaald niet
zachtzinnige methodes waarmee hij zijn films ontwikkelt en afdrukt. Tussen
Fieret en zijn onderwerpen lijkt weinig afstand te bestaan: met eenvoudige
kleinbeeldcamera’s en gecompliceerde, vaak chaotische afdruktechnieken weet de
fotograaf een sfeer op te roepen van authenticiteit. Het is duidelijk een visie
op de wereld à la Fieret: zijn fotografische indrukken zijn schalks en speels,
en tegelijkertijd ook rauw en confronterend. En wie aan zijn auteurschap nog
mocht twijfelen, wordt altijd wel door de vele handtekeningen met viltstift en
zakelijke copyrightstempels overtuigd van wie de maker is. Ze zijn naderhand
pontificaal in het beeld aangebracht en vormen zo een onlosmakelijk deel van de
foto. Aan Fieret's signatuur ontkomt men niet gauw, temeer omdat hij altijd bang
is dat anderen zijn persoonlijke stijl hebben geïmiteerd.
Gerard Fieret is al jaren een bekende verschijning in het Haagse straatbeeld,
hij is elke dag aan te treffen op zijn fiets met aan het stuur twee emmers
duivenvoer. Zijn dagelijkse gang voert hem langs circa dertig plaatsen waar hij
zijn lievelingsvogels te eten geeft. Weinigen weten dat in deze man een
begenadigd kunstenaar schuilgaat, die in 1992 de Ouborg Prijs van de stad Den
Haag ontving. De afgelopen decennia is Fierets fotografisch oeuvre onderbelicht
gebleven, maar de laatste tijd neemt de waardering voor zijn foto’s toe, getuige
een juichend coverartikel in het gerenommeerde Amerikaanse blad Art and Auction
(febr. 2004), de hommage in het internationale fototijdschrift Eyemazing
(voorjaar 2004) en de populariteit van zijn werk op veilingen in Amsterdam en
New York.
In 2008 is Gerard uit het Haagse straatbeeld verdwenen en opgenomen in het
verzorgingshuis Van Limburg Stirumhuis in Den Haag.
Gerard op het web: Interview met Gerard bij de
VPRO uit 2006 in de Hema door L.J.A.D. Creyghton.
Beeldend
kunstenaar, dichter en fotograaf Gerard P. Fieret (Den Haag, 1924) werd in 2004
tachtig jaar. Voor het Fotomuseum Den Haag was dat een aanleiding om hem te eren
met een grote retrospectieve tentoonstelling van zijn fotowerken. Want ondanks
zijn niet aflatende productiviteit op het gebied van de tekenkunst en poëzie,
vormen de duizenden fotowerken die hij maakte tussen 1960 en 1980 de kroon op
zijn artistieke oeuvre. Het zal het eerste uitgebreide overzicht zijn van deze
Haagse kunstenaar.
